ONCE

نمی توانم بگویم که فیلم از نظر ساختاری چیز خارق العاده ای بود اما به قول سمیه از آن دسته فیلمهایی بود که بعد از دیدنش احساس خوشایندی به آدم دست میدهد. شاید علتش این بود که ساند ترک فیلم را خیلی وقت بود که گرفته بودم و هر از گاهی گوش میدادم و حالا با دیدن فیلم شاید جنبه بصری آهنگها ٬حس رضایت از کلیت فیلم را برایم ایجاد کرد. شخصیت نوازنده بی نام و نشان فیلم را دوست میداشتم. و همچنین دخترک بازهم بی نام و نشان فیلم را که تمام رمز و رازهای یک مهاجر اروپای شرقی را با خود به همراه دارد. داستان ٬ داستان تنهایی و دلتنگی دو آدم است که حرفهایشان را با کلام موسیقی ادا می کنند چون ظاهرن روش دیگری برای این کار بلد نیستند. کل داستان را شاید بشود در دو سه خط تعریف کرد و به نظر میرسد سازنده خواسته است کل این دو سه خط را در قالب یک آلبوم موسیقی به تصویر بکشد. گاهی وقتها فکر میکنی داری home video یک کنسرت را تماشا میکنی. با همان داستان تمرینها و استودیو و ... .
قبل از اینکه ساند ترک آلبوم را بشنوم ، هیچ شناختی از گلن هنسرد نداشتم. خوب موسیقی مثل اکثر کارهای بریتانیایی که معمولن دید مثبتی نسبت بهشان دارم خوب بود و شاید جنس صدایش قدری برایم تداعی کننده کت استیونس بود. یک آهنگ هم در این آلبوم وجود داشت که خیلی دوستش داشتم بنام If you want me که همان دخترک چکی که اسمش Markéta Irglová است و فقط ۲۰ سالش است! خوانده است و از اینجا هم میتوانید گوش کنیدش.لطافت صدایش حقیقتن تاثیر گذار است. احساسم نسبت به این آهنگ دو چندان شد وقتی که فیلم را دیدم. تصور کنید دخترک نیمه شب باتری سی دی پلیرش تمام میشود و چون پولی ندارد قلک بچه اش را می شکند و با ربدشامبر و کفش خانه میرود از سوپرمارکت باتری میخرد و سی دی پلیر را راه می اندازد و تمام مسیر را تا خانه با همان لباس خانه اش آهنگ را میخواند. نمی دانم حس خوبی بود. من نمی فهمم چطوری اینها می توانند با سه تا آکورد ساده انقدر آهنگهای خوب بسازند! (همان Am-Dm-E ساده خودمان. حالا گیرم کاپو شده باشد! البته تا آنجا که من دیدم خیلی مدلها این آهنگ را زده اند اما باور کنید که به همین سادگی است!) .
به عنوان مشخصات فیلم هم بدانید و آگاه باشید که این فیلم محصول سال ۲۰۰۶ ایرلند است و بوسیله آدمی بنام جان کارنی ساخته شده است. در مورد جوایز هم باید بگویم که اسکار موسیقی ۲۰۰۸ را برای همین گلن هنسرد و خانم Irglova گرفته است. اصولن با اینکه اعتقاد دارم آکادمی اسکار٬ واقعن در پیت است اما بر این باورم که در مورد موسیقی خوش سلیقه است و این خوش سلیقگی را در مورد خیلی از فیلمها نشان داده است. در ضمن اگر ساند ترک فیلم را دوست نداشته باشید٬ مطمئن باشید که از فیلم خوشتان نخواهد آمد! باور کنید.
Are you really here or am I dreaming
I can’t tell dreams from truth
for it’s been so long since I have seen you
I can hardly remember your face anymore
When I get really lonely
and the distance causes our silence
I think of you smiling
with pride in your eyes a lover that sighs
If you want me satisfy me, if you want me satisfy me
If you want me satisfy me, if you want me satisfy me
Are you really sure that you’d believe me
when others say I lie
I wonder if you could ever despise me
when you know I really try
to be a better one to satisfy you
For your everything to me
and I’ll do what you ask me
if you’ll let me be, free
If you want me satisfy me, if you want me satisfy me
If you want me satisfy me, if you want me satisfy me
If you want me satisfy me, if you want me satisfy me
پ.ن : فیلم را که دیدم ٬ عجیب هوس کردم همان نصف شبی ساز را بردارم و یک تبدیل صوتی نسبت به احساساتم! انجام بدهم که خب زمان مناسبی نبود. به ناچار به تراس اتاقم پناه بردم و در حالی که به صدای خش و خش جاروی رفتگر محل گوش میدادم ٬ دق و دلیم را بر سر سیگار بدبخت در آوردم!